عاشقم بر انچه هست و هست و هست . تا بنفشه غنچه می زند به دشت. زندگی به رغم کوله بار سخت . می نهد مقابلم فقط دو حرف. غم که می رود ولی اگر نرفت. دلخوشم که این دل نجیب من. از کرانه تا کران بیکران . می رود به پیشواز این جهان. گل پرست و گل پرست و گل پرست! ارژنگ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر